Forsiden

Emnekatalogen

Søk

Sjanger

Analyse/tolkning (709) Anmeldelse (bok, film...) (634) Artikkel (927) Biografi (262) Dikt (1036) Essay (552) Eventyr (115) Faktaoppgave (374) Fortelling (833) Kåseri (610) Leserinnlegg (119) Novelle (1310) Rapport (621) Referat (173) Resonnerende (204) Sammendrag av pensum (179) Særemne (155) Særoppgave (337) Temaoppgave (1246) Annet (527)

Språk

Bokmål (8054) Engelsk (1612) Fransk (26) Nynorsk (1123) Spansk (11) Tysk (38) Annet (59)
Meny

Du er her: Skole > Knut Hamsun (1859-152)

Knut Hamsun (1859-152)

Livet til forfatteren Knut Hamsun, som blant annet fikk nobelprisen i litteratur for romanen "Markens grøde".

Sjanger
Biografi
Språkform
Nynorsk
Lastet opp
25.01.2007


Første delen av livet

Hamsund var født 4. august 1859 i Lom, Oppland

 

Foreldra hans var Peder Skultbakken/Pedersen og Tora Olsdatter. Saman fekk dei 6 barn. ( Hamsun nr.4) Dei flytta til garden ved Hamsundet i Nordland, da Hamsun var 3 år. Faren var ein skreddar frå Gudbrandsdalen. Mora var heime verande og passa ungane.

 

Knut hadde to onklar, Hans og Ole. Ole var ikkje særleg interessert i pengar. Han meina det fans meir den rikdom i livet. Hans derimot, var ein svært rik og godt omtalt man, som mange var redde for. Men han hadde ein dårleg arm. Den var så dårleg at han ikkje kunne skriva sine eigne rekningar, så han flytta også til Hamsundet. Der var det økonomien svært dårleg, så Hans fekk ansvar for Knut.

 

De neste åra var vanskelege for Knut, for onkelen hans behandla han med hard disiplin, og forsikra seg om at han lærte seg å lese og skrive. Får når Knut kunne det, kunne han jo ta seg av papirarbeidet til Hans.


 

Dette var fem veldig hare år får Hamsun. Men han sleit seg i gjennom dei alle saman. Heilt til 1873. Da bestod han sin siste dag på skulen, og var plutseleg fri, og klar til å utforske den så alt får store vera.

 

Endeleg fri

Hans fyrste arbeid var som ein kjøpmannslærling i Tranby. Etter det følgja sekkbærar å kaia i Bodø, postbod, politibetjent, skomakar lærling, lærar og konferansier. Men ingen av disse arbeida klarte han sette seg til ro med. Han var jo fyrst å fremst bonde, og ikkje minst diktar. Noko ingen la merke til.

 

Så, endeleg, i 1877 fekk han gitt ut sin fyrste bok. Ein Kjærleik historie som heite «Den gåtefulle.» Om du likar Hamsun bøker, men ikkje har høyrd om denne, så er ikkje det så rart. For boka slo ikkje an, og Hamsun tente lite på han.

 

1879-80 var harde år får forfattaren, og har seinare blitt tema i ei av bøkene hans, «Sult.» Han budde i Oslo, eller Kristiania som det heite den gongen. Dagane hans der var prega av svolt og fattigdom. Om det var han sjølv eller ting han så, veit eg ikkje, men han blei til slutt lei, og reiste vidare til Amerika. Der reiste han til statar som Minnesota, og Wisconsin. Han jobba på prærien, ein jobba han faktisk likte, for det var her han høyrde heime.

 

4 år seinare skjedde det som stortsett skjer med folk som har vore lenge heimen i frå. Han fekk heimlengsel, og vende tilbake til Kristiania. Her hadde det ikkje ting forandra seg mykje. Det var framleis mye svolt og fattigdom, men han freista lykka igjen. Han levde på å skriva artiklar og talar, noe som ikkje gav han mye pålegg på brødet akkurat. Så 1886 reiste han like godt tilbake til Amerika for andre gang, men ikkje til prærien denne gongen. Chicago blei neste stopp, kor han jobba han som togførar.

 

Denne jobben likte han ikkje no særleg, og innsåg at han eigentleg ikkje likte Amerika no særleg.

 

Gjennombrottet

I 1888 reiste han tilbake til Skandinavia, men denne gangen til Danmark. Det var her han endeleg fekk steinane til å rulle skikkeleg. Han skreiv romanen «Sult», og fekk eit dansk blad til å gi ut den fyrste delen av han, som han hadde skrivi i København.

 

Den blei ein kjempesuksess, og han fekk tilbod om å bli teatersjef i Bergen. Men herlegheita stoppa ikkje der. Bjørnson. Selveste Bjørnstjerne Bjørnson, ville la han få bu gratis eit heilt år på Aulestad. Men av ein eller anna grunn, takka stolte Hamsun nei.

 

1890 kom bokforma av «Sult.» Men skrivestilen i den stod i kontrast med realismens skrivemåte. Boka selde litt under tusen eksemplarar, så den blei ikkje den brak suksessen han hadde håpa på. Men han hadde fått sitt gjennombrott.

 

Så kom tida med foredrag for studentar, kor han forakta amerikansk kultur, både sosialt og moralsk.

1891. Hamsun reiser ut på sin berømte foredragsturné rundt i Norge. På disse foredraga tok han oppgjer med samtidas forfattarar som Bjørnson, Lie, Kielland og Ibsen, som han meinte skreiv det romantiske, ikkje det naturalistiske i samfunnet.

 

1892 utgav han sin andre roman «Mysteriet,» som ikkje blei nokon suksess. Men så kom «Pan» to år seinare, som blei ein storslått suksess. Folk som Albert Einstein, Henry Miller og Ernst Hemingway sa Hamsun var samtidas beste forfattar.

Legg inn din oppgave!

Vi setter veldig stor pris på om dere gir en tekst til denne siden, uansett sjanger eller språk. Alt fra større prosjekter til små tekster. Bare slik kan skolesiden bli bedre!

Last opp stil