Forsiden

Emnekatalogen

Søk

Sjanger

Analyse/tolkning (709) Anmeldelse (bok, film...) (634) Artikkel (927) Biografi (262) Dikt (1036) Essay (552) Eventyr (115) Faktaoppgave (374) Fortelling (833) Kåseri (610) Leserinnlegg (119) Novelle (1310) Rapport (621) Referat (173) Resonnerende (204) Sammendrag av pensum (179) Særemne (155) Særoppgave (337) Temaoppgave (1246) Annet (527)

Språk

Bokmål (8054) Engelsk (1612) Fransk (26) Nynorsk (1123) Spansk (11) Tysk (38) Annet (59)
Meny

Du er her: Skole > Telttur

Telttur

Spenningsnovelle om en uvanlig telttur

Sjanger
Novelle
Språkform
Nynorsk
Lastet opp
10.11.2001
Tema
Grøssere



Det heile begynte ein tidleg morgon i juni. Kalle, Silje, Kristoffer og Mari, som alle gjekk i 9. klasse på Valderøy ungdomsskule, hadde bestemt seg for å reise på telttur ved vatnet inne på Valderøyfjellet. ”Dette skal bli kult!” sa Kristoffer. ”Men søren heller, eg gløymde alle Donaldblada mine heime på skrivepulten!” ”Ta det heilt med ro, eg har med meg ein heil haug med blad” svara Kalle og smilte lurt.

”Endeleg framme!!” sukka Kristoffer. Han klødde seg fortvila på alle myggstikka han allereie hadde fått. Etter ei stund fann dei ein fin plass å sette opp telta, heilt nede ved vasskanten. Dei hadde med seg to telt, eit til gutane og eit til jentene. ”Her skal vi ha det kjekt!” ropa Kalle energisk. Han og Kristoffer kasta seg over teltet dei skulle ha, og begynte å sette det saman. Teltplassen dei hadde funne, var ein fin plass. På den eine sida stod dei store, mørke trea og markerte vegen innover mot skogen, på den andre sida låg det stille vatnet. Midt på plassen stod dei to telta som etterkvart vart sett opp. Gutane vart først ferdige. ”Kom , så går vi ein tur og ser oss litt rundt!” sa Kalle til Kristoffer.


Dei gjekk rundt vatnet. Kalle hadde ned seg ei fiskestong. Med eit stoppa Kristoffer brått.” Eg har gløymd å ringe mamma” sa han. ”Eg må fortelje at vi er komne vel fram.” Han tok opp den nye Nokia 3310 mobiltelefonen som han hadde fått for berre nokre veker sidan. Då Kristoffer hadde ringt heim sette dei seg ned på ei bergskrent som halla nedover mot vatnet. Kalle kasta eit kast med fiskestonga. Kristoffer tok fram eit Donaldblad og sette seg til å lese i den herlege, varme sommarsola.

I teltleiren var jentene akkurat ferdige med å setje opp teltet. ”No må vi gå og samle saman kvistar viss vi skal få til noko bål i kveld. Typisk gutane å stikke av slik at vi må gjere alt arbeidet!” sukka Silje irritert. Dei sette kursen mot skogen.

Kristoffer hadde lest ut Donaldbladet og sat og såg utover det stille vatnet då Kalle brått hoppa opp. ”Eg har napp!” ropa han stolt. Dei blei skjelvane då dei såg kva som kom opp frå djupet. Det var noko heilt anna enn ein fisk. På den rusta sluken hang det ein hovudskalle!” Eg trur kanskje vi bør gå tilbake til leiren!” stamma Kristoffer fram. Dei slengte både hovudskallen og fiskestonga inn i nokre buskar og la på sprang mot teltleiren.

Silje og Mari var komne eit godt stykke inn i den mørke skogen. Dei store trea stod og svaia over dei, og stengte for mesteparten av solstrålane som ville inn i den mørke skogen. ”Eg trur vi har nok ved no” sa Silje og såg seg nervøst omkring. ”Eg likar meg ikkje her, kan vi ikkje gå tilbake til leiren?” ”Er du redd?” sa Mari og smilte ertande til Silje. Med eit gjekk det eit kaldt gufs gjennom skogen. Plutseleg høyrde dei noko: aæææææææææææææouuuuuuuuu!!!!!!! Det høyrdest ut som eit menneskeskrik. Ikkje eit slikt vanleg skrik som du tenkjer på når du høyrer ordet `skrik`, nei , det var eit så forferdeleg skrik at det kunne fått det til å gå kaldt nedover ryggen på Arnold Schwarseneger!! No vart Mari og redd. ”Eg er einig, kom så spring vi tilbake til leiren” sa ho med ei skjelvande stemme. Dei la på sprang mot telta.

Kalle og Kristoffer kom først til leiren. Der møtte ein uhyggeleg overaskelse dei. Telta var revne ned og all bagasjen låg strødd utover bakken. ” Kanskje vi ikkje burde overnatte her allikevel!?” sa Kristoffer og såg redd bort på Kalle. Etter nokre minuttar kom Mari og Silje springande ut av skogen. Dei var likbleike i ansikta og såg ut som om dei hadde sett eit levande lik. Det hadde dei kanskje og. I alle fall høyrd noko som høyrdest ut som eit…

”Vi får først rydde opp i leiren, så får vi heller bestemme om vi skal reise heim igjen etterpå.” sa Kalle. Då dei endeleg var ferdige med å pakke og hadde bestemt seg for å reise heim, oppdaga dei at alle syklane var pungterte. ”Det ser ut til at nokon vil at vi skal bli værande her!” sa Kalle og lo kjekt. Han prøvde å skjule kor redd han eigentleg var. ” Vi greier aldri å gå heim med all den bagasjen vi har!” sukka Mari. Kristoffer såg plutseleg heilt fortvila ut. ”Eg har plutseleg ikkje dekning på mobilen, så vi kan ikkje ringe heim heller!” sa han oppgitt. Dei kunne ikkje anna enn å bli værande.

Dei prøvde å gløyme alt det mystiske som hadde hendt og laga eit bål, satt seg rundt det og grilla pølser og kotelettar. "Bra stemning til å fortelje spøkelseshistoriar no!” sa Kristoffer. Dei andre såg berre dumt på han. ”Ja men kanskje ikkje verdas beste tidspunktet å fortelje dei på ,akkurat no” sa Kalle. Han såg tankefullt inn i flammene som slikka oppover dei tørre kvistane dei hadde samla. Mari såg redd ut. Ho flytta seg nærare Kalle. Kalle la armen rundt henne. Han sa kjekt: ”Skal sterke, modige og ikkje minst tøffe Kalle passe på vesle Mari?!” Med eit spratt han opp som ei kanonkule. Han utførte ein vill krigsdans rundt bålet. ”Kva er det??!” spurte Silje forundra. ”Ein maur, ein ekkel, ufyseleg, liten maur!!!!!” skreik han fortvila. ”Den beit meg i stortåa, og eg som eg hatar maur!” ”Den sterke, modige og ikkje minst tøffe Kalle er utslått av ein ekkel, ufyseleg, liten maur!” sa Kristoffer hånleg. Det var berre Kalle som ikkje lo.

Legg inn din oppgave!

Vi setter veldig stor pris på om dere gir en tekst til denne siden, uansett sjanger eller språk. Alt fra større prosjekter til små tekster. Bare slik kan skolesiden bli bedre!

Last opp stil