Søk i stiler
 

Homofili og adopsjon


Homofili og adopsjon.
Sjanger:ResonnerendeLastet opp:12.06.2000
Språkform:BokmålForfatter:
Tema:Adopsjon
Verktøy:Utskrift   Del på Facebook



I den siste tida er debatten om homofili og adopsjon blitt svært aktuell. Kva er eigentleg riktig? At barna skal vekse opp i ein trygg kjernefamilie med både ei mor og ein far, eller skal dei får vekse opp med to foreldre av same kjønn? Det er ein viktig og engasjerande debatt. For kva er eigentleg best for barnet? Ja, for det er jo barna det vil gå utover, enten på ein positiv eller negativ måte. Mange har engasjert seg i denne saka, dei homofile viser til nyare forsking og psykologar viser til tidlegare erfaringar.

 

Av undersøkingar som vart gjort i 1992 var det 8 prosent av befolkninga som sa ja til at homofile kunne få adoptere. I dag er tallet oppe i 26 prosent. Det er framleis mange som er imot, men tallet på tilhengarane har auka kraftig.

 

Dei homofile har ikkje alltid hatt det så greitt. Dei vert utestengt frå kyrkja, for Bibelen seier klart nei til homofilt samliv. Dette meiner i alle høve ein del prestar, biskopar og statsminister Kjell Magne Bondevik. Før vart også dei homofile utestengt frå nærmiljøet, for dette var noko uvanleg, noko annleis. Enno er det slik fleire plassar, spesielt på små plassar der alle kjenner alle. Men i dei store byane er det blitt eit vanleg syn å sjå eit homofilt par gå hand i hand. Vil det då om nokon år verte eit like vanleg syn å sjå eit homofilt par trille rundt på ei barnevogn?

 

Det i seg sjølv å vekse opp som eit adoptivbarn kan for nokon bli eit problem ved at dei ikkje kjenner sine biologiske foreldre, og kanskje heller ikkje veit kvifor desse har gitt frå seg barnet. Spørsmålet er då om desse barna vil få enno fleire problem ved å vekse opp med to homofile foreldre, enn å vekse opp i ein "vanleg kjernefamilie" der det er ein av kvart kjønn. Det er jo ikkje til å legge skjul på, at når eit barn veks opp med to homofile foreldre, kan det verte utsett for mobbing. Men ved å plassere barna i ein kjernefamilie, vil det dermed ikkje sei at dei ikkje kan verte utsett for mobbing. Vi veit jo om barn som er adoptert frå eit anna land og ein anna kultur som har blitt utsett for mobbing og utestenging i nærmiljøet.

 

Det store problemet med mobbing av barn som veks opp hos homofile, ligg ikkje i seg sjølv i barna, det ligg i samfunnet og på mangel på informasjon og frykt for det som er ukjend. For er verkeleg samfunnet klar for ei slik stor utfordring? Vil alle kunne tilpasse seg ei slik ordning? Og korleis kan ein forhindre mobbing av desse barna? Det som blir svært viktig, er å gje informasjon til skule og nærmiljø om homofili og den spesielle familiesituasjonen til barna. Barna må få kunnskap om familiesituasjonen heime, slik at det ikkje vert nokre overraskingar når dei kjem ut i den "store" verda. Dette krev at foreldra er opne og har god kommunikasjon med barna sine, og vert dermed ei problemstilling homofile bør tenkje godt igjennom før dei vel å få barn. Mobbing som er eit samfunnsproblem, må også løysast som eit samfunnsproblem. Å fjerne hakkekyllingen vert då å plassere ansvaret for mobbing på feil stad.

 

Ei anna viktig problemstilling er at alle barn treng både ei mor (kvinne) og ein far (mann) for å vere sikra ein normal psykoseksuell og psykososial utvikling. Kan verkeleg eit homofilt par greie denne oppgåva? Sjølv om dei prøver å fordele dei ulike oppgåvene likt, vil det framleis stå igjen problem.

 

- Alle veit at den tidlegare bindinga og avhengigheita av mor er livsviktig for oss alle dei første leveåra. Det legg grunnlaget for heile vår seinare utvikling og for tryggleik på oss sjølv og andre. Men det kan verte ein risiko for både gutar og jenter visst denne avhengingheita ikkje vert løyst gjennom gradvis frigjering og sjølvstendigheit. Det er nemleg slik at ein medverkande årsak til at ein del menneske får problem eller psykiske lidingar seinare i livet, er at det er fortsett uløyst binding til den tidlege og "allmektige" mor. Eit godt og nært forhold til ein far hjelper difor barnet å komme seg laus frå den tidlegare morsbindinga. Men lausrivinga kan verte eit problem dersom brotet med mora vert for drastisk, slik at det vert etterlate eit "sår". Dette kan psykoanalytikar Jarl Jørstad stadfeste etter år med forsking og erfaring på dette området.

 

Barn som veks opp med berre mor eller far, eller to adoptivforeldre av same kjønn, vert lett prega av det Jørstad har uttalt seg om, visst det ikkje er god nok erstatning for mora/faren som ikkje er der. Ei løysing kan då verte at folk i familien eller i nærmiljøet kan komme inn som ei avlasting.

 

Det er ingen sjølvfølgje å få barn, det å kunne verte gode foreldre er den mest krevjande og vanskelegaste oppgåva ein kan få i livet. Det å oppdra barn i homoseksuelle familiar er ikkje problemfritt, p.g.a. ein er utsett for mobbing, og barn må ha rollemodellar av begge kjønn. Men den problemstillinga ligg ikkje berre i homofile familiar, for alle barn kan verte utsett for mobbing og det finst mange dårlege foreldre omkring.

 

Men no er det slik at 20 000 - 40 000 norske barn veks opp med homofile foreldre, grunna kunstig befruktning. Desse barna veks opp med ei biologisk mor og ei stemor. Visst då den biologiske mora døyr, er det ingen som sitt igjen med det juridiske ansvaret, for stemora har ingen rett på barnet. Dei stiller seg då eit spørsmål om det burde bli opna for adopsjon av partneren sitt barn. For det er jo det beste for barnet ein skal tenke på.

 

Etter å ha lest og vurdert stoffet i denne saka, sit eg igjen med ei kjensle av at barn vil få det best i ein familie med både mor (kvinne) og far (mann). For hadde eg hatt valet, med å vekse opp i ein familie med homofile foreldre og i ein familie med "vanlege" foreldre, ville eg ha valt det siste. Eg trur heller ikkje samfunnet er klar til å så stor oppgåve, det er kanskje greitt nok i store byar der folk er vand med homofile par. Men i ein liten by som Florø trur eg nok det vil oppstå problem som mobbing og utestenging. Sjølv om det blir gitt informasjon på skule og i nærmiljø, vil det likevel bli for annleis og merkeleg for ungane. For når ein er 6-7 år, vil ein då forstå kvifor den nye klassekameraten har to mammaer?

Kommentarer fra brukere


En gang i blant skrives det kommentarer som mangler seriøsitet eller som ikke har noe med oppgavens tema å gjøre. Hjelp oss å rydde! Klikk 'varsle' nederst til høyre på de meldinger du mener må bort. Så fjerner redaksjonen kommentarene etter hvert.

FeigingBakTastaturet
09.10.2014 10:19

Bra!
118
anbefalinger
HVA FAEN?? Er dere helt steine eller? HOMOFILE SKAL FAEN IKKE KUNNE ADOPTERE BARN?!?!? DE er jo FuckINgs HOMO!!!!!!!! Jævla IdiOTEr..

cAMILLA JÆGER
16.10.2006 14:40

Bra!
12
anbefalinger
nå må vi få opp øynene og godta folk som de ER!!!! VÅKN OPP!!!


24.05.2007 20:54

Bra!
7
anbefalinger
Jeg skriver etikkoppgave om dette nå, og det er enkli vanskelig å mene noe om det synes jeg. Men det er mange gode argumeneter for.. I andre land har man flerkoneri og tvangsgifting- her kan vi ikke gift oss med den mann elsker en gang! og ikke adoptere. men skjønner skepsiserne ja!

cam
14.06.2006 10:39

Bra!
3
anbefalinger
ikke enig i det hele tatt... vi lever i år 2006,det er søren meg på tide at folk får opp øya..


16.10.2006 14:42

Bra!
3
anbefalinger
Folk e jo nabbs!


16.10.2006 14:42

Bra!
3
anbefalinger
Folk e jo nabbs!

Karoline
16.10.2006 14:42

Bra!
3
anbefalinger
Alle må få lov til å være slik de er og folk kan ikke noe for at de er homofile! De er normale mennesker som alle andre...

homsegutt
27.11.2006 16:05

Bra!
3
anbefalinger
kan si meg enig at det mest praktisk med en mor og far framfor to av en. da får man forskjellige impulser. MEN det mange som vokser opp med to av den ene og en eller to av den andre og det må da være enda bedre. dessuten må det da være bedre med to av en enn en av en og ingen av den andre. konklusjon: hvis single kan adoptere, så bør søttan homsene kunne gjøre det også!!!

Forfatter
09.02.2009 14:38

Bra!
3
anbefalinger
Til orientering ble denne stilen skrevet i 1998 av en da 15 år gammel jente. Dvs til alle som føler seg berørt, en 15 åring for 11 år siden tenker annerledes enn en 26 åring i dag. Stilen er heller ikke lagt ut for ta noen skal føle seg berørt, men fikk god karakter da den ble skrevet

M.H
30.11.2004 20:42

Bra!
2
anbefalinger
Vet du,jeg er ikke enig i det hele tatt.Ett sted må man tross alt begynne!Men det var en grei tekst.

Leser
03.04.2006 16:38

Bra!
1
anbefalinger
En god tekst som setter spørsmålstegn ved viktige temaer. Jeg synes mange av refleksjonene dine er gode og kan si meg enig flere av dem.

caMILLA jÆGER
16.10.2006 14:42

Bra!
1
anbefalinger
VENTER SITAN....

stian
16.10.2006 14:42

Bra!
1
anbefalinger
bra sagt camilla...

CAmilla Jæger
16.10.2006 14:42

Bra!
1
anbefalinger
STIAN...


Legg inn en melding!
Obs! Meldinger som ikke omhandler oppgavens innhold slettes. Det samme gjelder meldinger uten stor grad av saklighet.
Ditt navn      Din e-mail (valgfritt)
Din kommentar (HTML-tagger fjernes)





På forsiden nå!

Lyktes med Shakira-fleipen

Torsdag skal Shakira angivelig ha blitt mor til en liten gutt, hevdet kjæresten og toppfotballspilleren Gerard Pique - og lyktes med Twitter-spøken.

Les hele saken

   

Holmes tas av tidlig

Katie Holmes opplever nå at teaterforestillingen som er hennes første store oppdrag etter skilsmissen fra Tom Cruise, blir tatt av - svært tidlig.

Les hele saken







 
Req.time: 0.019 sec - 1 pageviews