Søk i stiler
 

Aleine


Fikk i oppgave å skrive en stil på nynorsk om en som er alene. Her er resultatet! Ble ganske fornøyd med den :)
Sjanger:FortellingLastet opp:26.11.2010
Språkform:NynorskForfatter:Anonym
Tema:Ensomhet
Verktøy:Utskrift   Del på Facebook



Den store, runde sola skin ned på han der han spring som ein vind gjennom den gule kornåkeren. Dei høge kornstråa piskar han i andletet. Han fell, men reiser seg opp igjen og spring vidare. Det er eigentleg middagstid, han veit det godt, men det er så motbydeleg mat på barneheimen. Vemmeleg, grå havregraut som smaker lim.

    

I skogen er alt så flott og fargerikt. Lauvet som ligg på bakken. Gult. Raudt. Grønt. Han pustar djupt inn, før han går bort til treet sitt. Der han alltid har sete når han ikkje orkar meir og berre vil tenkje. Berre han aleine, nyte stilla. Plutseleg stoppar han opp og kniper igjen auga. Kjennar tåra som trillar nedover dei raude kinna hans...

 

Det var den sommaren, nokre dagar før bryllaupsdagen deira. Tenk at det berre var gått eit år. Han kjennar at han får vondt i magen av å tenkje på det. Eit år.

«Thomas, kom inn til meg er du snill,» hadde mora nesten skrike av sine siste krefter. Han visste det, han visste det godt. Heilt tilfeldig hadde han vore på toalettet då legen med den mørke stemma hadde snakka med faren rett utanfor. Ho var full i kreft. I korridoren hadde dei spilt favoritt songen hennar, og han hadde gått så sakte som mogleg for å utsetje det som han visste ho kjem til å sei.

 

Faren stod ved vindauget, med ryggen til. Rommet var mørkt. Berre lyset frå ein einsam lampe gav rommet preg av liv. Alt utstyret rundt ho var fjerna. Det einaste i rommet var sjukesenga og nattbordet hennar, med eit glas vatn. Alt rundt ho var liksom så uklart og merkeleg. Nesten som ein skugge som klorte seg fast i ho, og alt var berre grått og trist. Med tårer i auga gjekk han bort, sat seg ned på sengekanten og såg forsiktig ned i golvet.

«Du veit at eg elskar deg, guten min,» kviskra ho og strauk han på hovudet. Ho tok eit djupt andedrag, det som skulle bli hennar siste. Etter dette hugsar han ikkje særleg mykje. Huset som blei inndrage av banken... Faren som slo han i reint raseri og drog for godt...

 

Han opnar auga og tørkar tårene frå kinnet. Det begynner å bli seint, tenkjer han. Solskinet har blitt erstatta med ein stummande mørk skumring, og skogen var blitt til ein leikeplass for troll og skumle skapningar. Han spring med dei tynne, lange beina sine gjennom buskar og greiner som piskar han i andletet. Kjempar mot vondskapen og hans soldatar.

 

På barneheimen finn han plassen sin på soverommet. Han ligg seg ned på den silketynne madrassen og dreg pleddet over seg. Sakte, men sikkert sovnar han. Han draumar om mora. Kjære, gode mor...

 

Han vaknar plutseleg av at nokon står over han og kviskrar.

«Kom, Thomas! Vi skal på skattejakt,» kviskrar Kristian og dreg pleddet av han og smilar. Rommet er kaldt og uhyggjeleg, og alt dei kunne høre var pusten deira. Tenk at endeleg ville dei andre borna vere i lag med han! Lykkeleg og opprømt spring han etter dei, ut i skogen. Månen står høgt på den stjerneklare himmelen, og skogen er mørk og nifs. Han vel å ignorere den fæle, skrekkelege ljoden frå ugla i treet. Han må vere tøff! Ja, like tøff som Kristian må han vere.

«Sjå her, Thomas,» skrik Kristian og peikar. Han går bort, og akkurat i det han ser ned, skubbar dei han ned i eit djupt og nifst hol i bakken. Han skrik og ber dei hjelpe han, men dei berre ler og går sin veg. Han sit seg ned og kjennar tårane trille som ein foss. Heilt aleine i skogen, midt på natta...

 

Fem månader har gått.

 

«Korleis har dagen din vore, Thomas?» spør Gunn med eit smil og tek ein slurk av den raude kaffikoppen hennar. Mons ser opp på han med store runde augne. Eller, forresten... Ikkje på han, men på bollen hans.

«Mons, du har ikkje lov til å vere på kjøkkenet!» skjenner ho og slepp hunden ut på plenen utanfor det kolossale, rike huset.

«Heilt perfekt Gunn,» smilar han varsamt, «men kvar er skorne mine?»

«På hylla i entreen. Hugs no å kome heim til kveldsmat!» skrik Gunn etter han mens han fer ut døra. Så spring han over åsen, til kornåkeren, og kornstråa piskar han i andletet. Heldigvis, denne gongen ikkje aleine, men med Mons. Hans nye bestevenn.

 

THE END


Kommentarer fra brukere


En gang i blant skrives det kommentarer som mangler seriøsitet eller som ikke har noe med oppgavens tema å gjøre. Hjelp oss å rydde! Klikk 'varsle' nederst til høyre på de meldinger du mener må bort. Så fjerner redaksjonen kommentarene etter hvert.

Sofie K
17.02.2011 15:13

Bra!
21
anbefalinger
Awww, herregud så søtt! Du skriv sinnsjukt bra, håper på meir!

MJæ
28.03.2012 11:38

Bra!
12
anbefalinger
Helt grei fortelling

braa!
12.11.2012 17:49

Bra!
11
anbefalinger
Wow.. Eg sit her med tårar i auga og eit stort smil omkreng munnen min!

Anonym
23.05.2012 22:48

Bra!
8
anbefalinger
Utrolig bra!!! Begynte å gråte litt, er bare halveis  Sad :-\(

wow
31.05.2015 23:47

Bra!
6
anbefalinger
wow bar wow, du burde begynne å skrive fortelinger/bøker

Ole
23.05.2012 19:55

Bra!
4
anbefalinger
Åleine er kulere!

Beth
27.03.2017 20:41

Bra!
4
anbefalinger
Heilt ok, men du mangler ein betre storyline

anonym
16.11.2015 18:51

Bra!
3
anbefalinger
kjempe bra, du bürde fortsette med å skrive, tårer i øynene og wt stort smil på munnen


23.03.2017 17:35

Bra!
3
anbefalinger
hyjj

Laklaal
08.02.2019 20:38

Bra!
0
anbefalinger
Det var lism ikke så spennende kunne tenkt meg noe mer drama. Den var litt lite beskrivelse.


Legg inn en melding!
Obs! Meldinger som ikke omhandler oppgavens innhold slettes. Det samme gjelder meldinger uten stor grad av saklighet.
Ditt navn      Din e-mail (valgfritt)
Din kommentar (HTML-tagger fjernes)





På forsiden nå!

Lyktes med Shakira-fleipen

Torsdag skal Shakira angivelig ha blitt mor til en liten gutt, hevdet kjæresten og toppfotballspilleren Gerard Pique - og lyktes med Twitter-spøken.

Les hele saken

   

Holmes tas av tidlig

Katie Holmes opplever nå at teaterforestillingen som er hennes første store oppdrag etter skilsmissen fra Tom Cruise, blir tatt av - svært tidlig.

Les hele saken







 
Req.time: 0.015 sec - 1 pageviews