Søk i stiler
 

Alle menneskers skrekk


Det er ei kort novelle, der ein mann med flyskrekk fortel om den verste flyturen i sitt liv.
Sjanger:NovelleLastet opp:12.11.2009
Språkform:NynorskForfatter:
Tema:Fly
Ulykker
Verktøy:Utskrift   Del på Facebook



Eg kjente at det begynte å spreie seg panikk gjennom kroppen. Eg såg ut av vindauget, og såg bare kvitt og grått, men kunne skimte nokon mørke skyer under oss. Det var ganske ironisk, fordi det var akkurat som om livet mitt passerte framfor augo mine i revy, sjølv om eg alltid har overbevist meg sjølv om at det aldri skjer. Sveitten rant nedover ryggen, og eg kunne kjenne at eg sveitta heilt ned til tærne. Eg var kvalmen, og hovudet mitt verka. Det var ennå ei stund til me skulle landa, og eg visste ikkje kor lenge eg kom til å holda ut.

 

I løpet av det neste minuttet blei det sendt beskjeder frå piloten gjennom høgtalarane om at ingen måtte få panikk. Det var kanskje litt seint og seia det nå. Eg såg rundt meg, og såg at det ikkje bare var eg som var uroleg. Det var heilt forferdeleg, og det var akkurat som om eg var i ein annan verd. Eg skrudde på iPoden, men eg fekk fort beskjed frå ei flyvertinne at eg måtte skru den av igjen. Flyvertinna hadde tydelige problem med å holde balansen, men prøvde å skjule det så godt ho kunne. Ho kom seg fort tilbake på plass igjen, for og sei det sånn.

 

Unger skreik, og flyet vingla. Eg trudde det skulle styrta heile tida. Til og med flyvertinnene vart beordra til og setta seg ned i setene med setebelte på. Eg håpa at snart skulle piloten seia at det ikkje var noko problem, men det skjedde ikkje. Utanfor vindauget kunne eg sjå at det var lyn som skaut ned frå himmelen som rakettar, og skar seg gjennom dei mørke skyene.  Eg ville ikkje sjå, så eg trakk ned gardina.

 

Heilt aleine var eg, eller i alle fall følte meg. Eg tenkte på ungane mine, som eg ikkje kom til å få sjå voksa opp, og kona mi, som eg hadde lovt evig truskap. Eg var ikkje klar til å døy ennå. Rundt meg begynte det å utvikla seg full panikk, og det gjorde ikkje akkurat at eg følte mg betre. Det var til og med folk som hadde besvimt, nokon satt og ba, mens ungane skreik. Det var forferdeleg dårlig stemning i flyet, og folk hissa seg opp for ingenting.

 

Plutseleg høyrte me piloten igjen i høgtalaren. Han beordra alle til å dra ned gardina, for ingen fekk lov til å sjå ut av vindauga. Alle gjorde som piloten sa, og det blei veldig mørkt i flyet. Straumen hadde og gått, så eg såg nesten ingenting. Vi høyrte litt meir skurring i høgtalarane, men det var tydeleg at de hadde problem.

 

No vingla flyet så mykje at oksygen-maskene datt ut over hovudet på oss, og de kom til nytte for nokon og, inkludert meg. Eg har aldri vert så redd i heile mitt 40 år lange liv.

 

Plutseleg tok ein mann seg til brystet, og reiste seg opp frå setet sitt. Han blei akutt slengt i bakken av flyets kraft når det vingla, og låg der utan å røre seg. Ingen gjorde noko, av redsel for å lide same skjebne som mannen. Eg er utdanna lege, og ein refleks inne i meg gjorde at eg tok av setebelte, og gjekk vinglene mot mannen. Eg sjekka pulsen hans, og dreit i at flyvertinnene ropte etter meg at eg måtte gå å setja meg igjen. Han hadde ikkje puls, så eg starta hjerte- og lungeredning på han. Heile tida var eg redd, for eg greide nesten ikkje sitja på grunn av den sterke vinden som gjorde at flyet vingla. Eg hadde holdt på ei stund, men fekk ingen respons frå mannen.

 

Fleire og fleire besvimte rundt meg, og eg kjende at det var ikkje lenge før eg gjorde det sjølve og. Eg bestemte meg for å ta leiinga, og eg sa at alle som hadde vann måtte prøva å få liv i de besvimte, og få i de litt vann. Overraskande nok gjorde alle som eg sa.

 

Plutseleg kom piloten i høgtalarane igjen, og denne gongen sa han: ”Nå er det nok! Alle saman skal gå tilbake til sete sitt, og setja seg ned med setebelta på!” Han hørtes veldig streng ut, men alle passasjerene ignorerte han, og fortsatte med det de holdt på med. Det var ennå ingen respons frå mannen, og eg begynte å bli bekymra. Ein annan mann måtte avveksla meg, fordi eg blei veldig sliten i armane.

 

Eg benytta muligheita til å gå å setja meg, og bestemte meg for å dra opp gardina. Eg trengte å sjå ut, men eg likte ikkje det eg såg. Me var ca. 10 meter frå havet! Det siste eg hugsar er at eg tok hovudet mellom beina, og skreik.

 

Eg kom levande frå krasjet, men mange døydde. Nokon dagar etterpå fekk eg ein telefon om at han mannen som hjarta stoppa på overlevde, og han ville treffa meg.


Kommentarer fra brukere


En gang i blant skrives det kommentarer som mangler seriøsitet eller som ikke har noe med oppgavens tema å gjøre. Hjelp oss å rydde! Klikk 'varsle' nederst til høyre på de meldinger du mener må bort. Så fjerner redaksjonen kommentarene etter hvert.

Flakern
25.01.2013 12:08

Bra!
15
anbefalinger
Hei, mange av dere har sikkert sett meg kommentere her før. Jeg er den som eier denne siden. Derfor må jeg jo legge igjen et par kommentarer her og der. Denne novellen har potensiale, men den kan trenge visse forandringer. Altså, en novelle skal ha "flyt" men jeg føler at du begynner på nye fortellinger hele tiden. Det siste avsnittet er akkurat som starten på en bok, fy flakern! Du har altfor mye hastverk gutt, du må lære å ta det med ro. Du begynner heile tre avsnitt med plutseleg! Ikke bra.. Kontakt meg på twitter #Akaflaka_PederEli


23.11.2011 18:11

Bra!
6
anbefalinger
kjempebra novelle men, jeg likte ikke slutten. hva skjer etter du ble ringt og han ville treffe deg

J
24.05.2010 13:20

Bra!
4
anbefalinger
Spennende! Kjempe bra skrivi!  Smile :-\)

Herleghet!
05.12.2013 19:54

Bra!
4
anbefalinger
OMG! Fuckings bra story! Kunne sjå for meg alt sama! Trenger ikkje nokon fortsettalse, lesaren ska settje att med mang ein spørsmål og forventningar! Meget bra novelle! GLD

Anne
22.11.2010 20:26

Bra!
3
anbefalinger
kjempebra novelle Very Happy :-D

Kaia
01.12.2010 14:21

Bra!
3
anbefalinger
utrolig fin! kjempebra novelle!  Very Happy :-D

Anonym
15.12.2010 20:37

Bra!
3
anbefalinger
En spennende novelle. Noen skrivefeil her og der.

anonym
17.03.2011 17:37

Bra!
3
anbefalinger
tydlig at det er en ung som har skrevet, pga mye usansynlighet. Alikevel var det en spennende novelle, og mye bra språk  Smile :-\)

Heia
28.11.2012 09:09

Bra!
3
anbefalinger
Kjempe bra novelle, litt små feil her og der  Very Happy :-D

!!
20.05.2012 18:42

Bra!
1
anbefalinger
Veldig bra ide til en novelle, det skal jeg ta med meg, men noevellen din er litt uklar visse steder. Ikke uklar, men urealistisk. Når flyet ''vingler'' sånn, er det litt rart at hun får velge selv om å dra igjen gardinen eller ikke. Jeg hadde brydd meg mest om å sitte i setet. Og det med at mannen plutselig reiste seg.. Jeg hadde skjønt hvorofr om det var et bankran eller noe lignende, men dette var jo et fly som var på vei til å kræsje! Og hovedpersonen (jeg-personen) hadde jo flyskrekk. Hvordan kunne ikke han ha panikk? Jeg skjønner det med at han følte at han måtte hjelpe ettersom han var en lege og var vandt til å redde liv, men det er ikke realistisk. Ellers veldig bra, elsket ideen mest av alt. Har aldri tenkt på å skrive om en som har flyskrekk, veldig bra!  Smile :-\) Stå på videre.

ein person
30.05.2013 16:05

Bra!
1
anbefalinger
Bra novelle heilt til slutten. Kva sjedde etter han overlevde? Plutseligt hadde flyet krasja og så hadde han og ein annen øverlevd? For møye hastverk spør du meg!

Lærer
14.05.2014 19:34

Bra!
1
anbefalinger
Hvis du var min elev, ville jeg gitt deg en 6!

Elev
27.04.2016 22:00

Bra!
1
anbefalinger
 Very Happy :-D


Legg inn en melding!
Obs! Meldinger som ikke omhandler oppgavens innhold slettes. Det samme gjelder meldinger uten stor grad av saklighet.
Ditt navn      Din e-mail (valgfritt)
Din kommentar (HTML-tagger fjernes)





På forsiden nå!

Lyktes med Shakira-fleipen

Torsdag skal Shakira angivelig ha blitt mor til en liten gutt, hevdet kjæresten og toppfotballspilleren Gerard Pique - og lyktes med Twitter-spøken.

Les hele saken

   

Holmes tas av tidlig

Katie Holmes opplever nå at teaterforestillingen som er hennes første store oppdrag etter skilsmissen fra Tom Cruise, blir tatt av - svært tidlig.

Les hele saken







 
Req.time: 0.016 sec - 1 pageviews